از قم...
آتـشــی افتـاده در هــر جـای ایـــران از قـم است
دردِ هـر بیـچـاره یا هــر داغ ســوزان از قـم است
ســرنوشـت کشـــورم در دسـت افــرادی ضـعیف
پیـش میآیـد مرتّب هـر چه بحــران از قم است
حـالِ ما را میکنـد هـر روز بــد، هـر شب خـراب
آن که از کـارش نمـیگـردد پشـیمان از قـم است
فکر و ذکرش جز خــرابــی ، نیست چیـز دیگری
آن کـه دنیـا را کنــد ، آوار و ویــران از قـم است
روز و شب در خاک ایـران ، جان مـردم در خـطر
فتنهگر را میدهد آن کس که فرمان از قـم است
کشـورم، سـریال جنگی، صحـنهها دارد به خــود
سانسٍهر شب قتلوغارت، امرِ اکران از قم است
دشـــمـنی گــر ارتـشــش را ، ســـوی ایــران آوَرَد
آن که در دم می شود از دیده پنهان از قـم است
اهــل قــم ، بازیـگــرانـی ، بــیتعــارف مـاهــرنـد
هـر نمــایی از فــلاکت ، کـارگــردان از قــم است
هیـچ کس جـز قـمنشــین، آدم نمیگردد حســاب
چون که با فتوای آنها، خشتِ انسان از قم است
رخت دیـن پوشــد ولــی مشـغـول دنیـا میشـود
آن که باشـد بارهـا، بـدتر ز شـــیـطان از قم است
ظـاهــــرش مـانـنــــد آدم ، بـاطـنـش امّــا پـلیــــد
خوکو خر، کفتار و روبه جمله حیوان از قم است
شــهر قـم، دجّــال را در بـطـنِ خود پـرورده است
لشــکـری دارد اگــر آن مــرد ســفیـان از قـم است
گشته قم چون اژدهایی، جسم و جان را میخورد
بهـر ما ســودی ندارد ، هـر چه ارگـان از قــم است
در فــلاکـت مــیکََنـــد جــــان، بـاربــــر یا کـارگــر
در عـوض پُـر میکنـد آن را که انبــان از قـم است
ســارقان از اهـل قــم، هـم فاسدان از اهـل قــم
این دو مکتب را یکی، بنیـاد و بنیان از قـم است
گـر بخـواهــد هر حــرامی ، میشــود بر او حــلال
آن که باشـد حکــم وی، ماننـد قرآن، از قــم است
رازِ آنــها گــر شــــود بر خــیـلِ مـــــردم ، آشــــکار
آن که پـنهــان میکند با کذب و بهتان از قـم است
گـر چــه باشــد حــکم قانــون، مهــربانی با اســیر
گـر تجــاوز میکنــد کس بر اسـیران از قــم است
ســخت باشـــــد زنـدگـــی بـر مــــردمـانِ کشـــورم
تا وطن در فکرشان، یک شِـــبه اسـتان از قم است
گـر چه قـم باشــد کویــری، خشـک و بیآب و علف
نفتو گاز و آبو مال و جـانِ ایـران از قـم است
شاعر : عباسزاده
لازم به ذکر است که منظور «از قم» نگاه مذهب سیاست زده قم میباشد.
اشعار زیبای ارسالی از آقای عباس زاده که تقدیم به مردم ایران نموده است!
